Rij- en kolomaanwijzingen

Wat de aanwijzing zegt

Het spel telt rijen van boven en kolommen van links. De eerste en de laatste hebben een eigen naam: de bovenste rij, de onderste rij, de linker kolom, de rechter kolom. De rest wordt geteld: de tweede rij, de derde kolom van links. De aanwijzing zet de persoon op een willekeurig vrij vakje van die lijn, in welke kamer ook.

Wat ze uitsluit

Elk vakje buiten de lijn. Op een 6×6-bord blijven er hoogstens zes over, minder als je decor en andere aanwijzingen meetelt. Omdat elke rij en elke kolom precies één persoon heeft, zegt de aanwijzing ook iets over alle anderen: de lijn is van deze persoon, dus streep hem weg voor elke andere verdachte.

Dat tweede effect is het belangrijkste. Eén rijaanwijzing op een 5×5-bord haalt bij elk van de vier anderen vijf vakjes weg.

Is er een ontkennende vorm?

Nee. Het spel kent geen aanwijzing "niet in de bovenste rij". Een lijn valt op een andere manier af: als iemand anders hem inneemt, of als geen van de andere aanwijzingen van de persoon er een vakje op laat. Een kamer- of objectaanwijzing doet vaak hetzelfde werk als alle vakjes die ze overlaat in één rij liggen.

Veelgemaakte fouten

• Kolommen van rechts tellen. Het spel telt altijd van links.
• Rijen en kolommen verwarren. Rijen lopen horizontaal, kolommen verticaal.
• De lijn openlaten voor anderen. Is hij ingenomen, dan kan niemand anders hem gebruiken, ook het slachtoffer niet.
• Geblokkeerde vakjes vergeten. Decor op de lijn haalt dat vakje weg en laat er soms maar één of twee over.

Hoe ze samengaat met andere aanwijzingen

Een rij- en een kolomaanwijzing samen geven één vakje. Een lijn- en een kameraanwijzing geven de vakjes waar de lijn door de kamer loopt, meestal één of twee. Zijn twee mensen beperkt tot dezelfde twee rijen, dan zijn die rijen van hen en kan verder niemand daar staan; de techniek vastgezette verdachten laat het stap voor stap zien. Lijnaanwijzingen maken ook naast en hoek scherper, omdat maar een paar vakjes van de lijn voldoen.