Een weekend dat misgaat
Het Landhuis is het oudste soort moordmysterie: een gesloten huis, een korte gastenlijst en een lijk. De bibliotheek ruikt naar vochtig papier, de studeerkamer is vaker op slot dan in gebruik en de serre is na het donker de enige warme kamer. Het keukenpersoneel kent ieders gewoontes, en in de lange gang lopen mensen elkaar voorbij zonder veel te zeggen.
Zodra de zaak begint, komt er niemand meer bij en gaat er niemand weg. Dat maakt hem eerlijk: iedereen die het gedaan kan hebben, staat op het bord.
Zo speelt het
Zaken in het Landhuis draaien om de kamers. De salon en de studeerkamer zijn vaak klein, dus één kameraanwijzing kan iemand meteen plaatsen, terwijl de galerij en de gang lang zijn en meer ruimte laten voor twijfel. Stoelen, banken en boekenkasten vullen de vloer. Op een stoel of bank kan iemand zitten, maar een boekenkast blokkeert zijn vakje en maakt de kamers eromheen stilletjes kleiner.
Begin bij de kleinste kamer en de mensen die daar gezeten zouden hebben, en laat de regel van rijen en kolommen de rest doen.
